Natuurlijk Zwanger ~ Trimester 1

Ik ben zwanger! Eindelijk kan ik het delen met jullie. Wat een bijzondere reis is dit. Samen met het kindje in mijn buik & Vincent op een heel nieuw avontuur. Ondertussen ben ik 14 weken zwanger en is er al een bol buikje zichtbaar. Ik voel me ook weer stukken beter. 

Het eerste trimester zit er (gelukkig) op en dat was niet bepaald makkelijk. Vooral van week 7-12 vond ik het pittig. Ik was echt heel heel erg moe, had een afkeer van eten, mijn borsten deden bizar veel pijn en ik had een constant weeïg gevoel. Soms voelde ik me ook hartstikke depri en lag ik hele dagen een beetje te hangen op de bank. Gelukkig had ik de ruimte om me eraan over te geven en had ik besloten het nieuws al te vertellen aan vriendinnen en ouders, zodat iedereen al op de hoogte was.

Ik deel in dit blog graag mijn persoonlijke ervaringen met jullie en hoe ik graag zwanger wil zijn. Dit zijn dingen die voor mij geholpen hebben en waar ik achtersta dus check altijd bij jezelf of dit voor jou ook kloppend voelt.

De eerste weken

Op dag dag dat ik eigenlijk ga bloeden gebeurt er niks. Niet echt iets bijzonders want mijn cyclus verschuift wel eens een dagje. Toch voel ik me net iets anders dan normaal. Ik zie heel erg helder en heb de avond ervoor met een vriendinnetje gedeeld dat ik heel erg de moederenergie in mezelf voel (ik had geen idee dat ik zwanger was overigens). Ik ga op bezoek bij mijn moeder en weet dat ik daar nog een test heb liggen. Om uit te sluiten dat ik zwanger ben doe ik de test maar. Ik schrik me helemaal dood. Twee streepjes? Hoe kan dit?! Ik ben helemaal verbluft en sta te trillen op mijn benen. Snel nog een test gehaald bij de etos en ook die is positief. Ik ben megablij en tegelijkertijd in shock.

Vrijdag hebben Vincent en ik het vertelt aan zijn ouders en broertje. Bijzondere avond met een lach en traan. Ik ben vooral ook heel erg moe. Gelukkig ga ik maandag voor 2 weken naar Spanje naar mijn vader en Marije.

In Spanje

Ik slaap ontzettend slecht door de hormonen en moe moe moe. Gelukkig kan ik hier zoveel siëstas doen als ik wil. Overdag maken we fijne uitstapjes naar het strand of Malaga. In week 6 worden de nachten iets rustiger en langer, gelukkig. Overdag af en toe een klein beetje misselijk. Wat vooral opvalt is mijn veranderende interesse in voedsel. Matcha, koffie, groene thee, cacao mogen niet in de buurt komen, terwijl ik normaal niet normaal wakker kan worden zonder :). Appelsap is mijn favoriete drankje op dit moment en verder zijn witte pasta, fruit, gekookt ei en geroosterd brood favoriet. Groenten kan ik niet zien, vooral niet in stukjes gesneden.

Persoonlijke tips trimester 1

Lichaam

Op sommige dagen had ik helemaal geen zin om ook maar iets te doen, maar een aantal dingen die mij hielpen om te verbinden met mijn lijf in het eerste trimester.

♥ langzame diepe buikademhalingen (tegen misselijkheid)
♥ elke avond borst- en buikmassage met lavendelolie
♥ veel dansjes!
♥ wandelingen hielpen goed tegen misselijkheid
♥ zwangerschapsyogavideo’s van Brett Larkin
♥ simpele handoplegging. Maak je handen warm door te wrijven en leg je handen waar het nodig is

Voeding

Er is eindeloos veel geschreven over voeding en zwanger zijn. Voor mijzelf kwam het vooral neer op: ik luister naar mijn lijf. Mijn behoefte veranderde per dag. De eerste vijf en halve week kon ik (rauwe) groenten nog goed hebben. Daarna verafschuwde ik alle groenten, maar ook thee, koffie, chocola, gezonde gerechten en bakpannetjes die naar eten roken vond ik heel erg vies! Ik kon mij zelfs niet voorstellen dat ik ooit nog koffie zou drinken.

Wat ik heerlijk vond tijdens het eerste trimester:

♥ veel water en een beetje kamille- & gemberthee
♥ heel veel vers fruit & verse jus en grapefruitsap
♥ witte bolletjes met een beetje hummus of pindakaas
♥ witte crackers tegen misselijkheid
♥ pizza, patat met mayo en af en toe spaghetti bolognese
♥ apenkoppen

Heel gezond dus 😉

Qua supplement nam ik de Elke Dag Mama capsules van Vitals die ook folaat bevatten.

Verbinden met je kindje

Dit vind ik tot nu toe een van de meest bijzondere momenten van mijn zwangerschap. Contact maken met het zieltje. Al vanaf het begin heb ik contact gemaakt door tegen haar te praten of vragen te stellen. Ondertussen kan ik al aardig de energie invoelen en dat is zo bijzonder! Het grappige is ook dat vriendinnen om mij heen ook weleens aan mijn buik voelen en dan dezelfde energie ervaren, zonder dat ik ze heb verteld wat ik voel.

Als je ook contact wil maken met je kindje/het zieltje dan kan je je handen op je buik leggen en ertegen praten of vragen stellen. Kijk of er iets terugkomt. Een gevoel, woorden of beelden. Zo niet, dan is het ook oké. In het begin vroeg ik me ook weleens af: is dit nou echt het kindje of verzin ik het? Maar na verloop van tijd voelde ik duidelijk dat dit mijn kindje was.

Ik praat ook tegen mijn kindje als ik bijvoorbeeld heel emotioneel ben of irritatie heb met Vincent. Zo van: hey, dit gaat niet over jou, dit zijn mijn emoties en het komt goed. Mama is een beetje verdrietig/boos/angstig nu.

Rust

Het eerste trimester is voor de meeste vrouwen heel erg zwaar. Je lijf maakt zo’n grote verandering door! Je maakt 2 liter extra bloed aan en de hormonen stromen door je heen. Ik was echt dood en doodmoe. Kon soms letterlijk niet van de bank afkomen en dan had ik het geluk dat ik zelf mijn tijd kan indelen. Of je nu een baan hebt of thuis werkt, zorg ervoor dat je echt alle ruimte voor jezelf neemt om bij te komen. Dit is niet de tijd om maar door te bikkelen. Verwen jezelf met wat je nodig hebt. Rust, een bad, een lange douche, een avond op de bank of om 8 uur naar bed gaan. Je bent zwanger en dat is een enorme lichamelijke, emotionele, mentale én spirituele verandering. Gun jezelf je hieraan over te geven.

Mijn eigen weg

Op reis naar Spanje heb ik mij laten inspireren door het boek Vrije Geboorte en de podcasts van Nina Pierson. Daardoor voelde ik meteen dat ik een zo’n natuurlijk mogelijke zwangerschap en geboorte wil. Dit past sowieso goed bij mijn filosofie en hoe ik in het leven sta. Voor mij houd dit in dat er zo weinig mogelijk ingegrepen en gecontroleerd wordt en dat ik vertrouw op mijn eigen kracht & lijf. Een vrouw is gemaakt om te bevallen! Ook tijdens de zwangerschap en de geboorte is er vaak de focus op wat er allemaal mis kan gaan en veel vrouwen zijn daardoor angstig geworden wat ervoor zorgt dat er veel stress rondom dit onderwerp ontstaat. Ik wil mij focussen op de kracht die ik voel en mijn lijf hierin volgen.

Wij zijn zelf ook naar een holistisch verloskundige gegaan, die zich ook focust op de kracht van de vrouw. Zij staat open voor een hands-off geboorte waarin er dus niet standaard getoucheerd wordt of een oxitocine spuit na de geboorte gegeven wordt. Dit voelt voor mij erg goed. Ik heb natuurlijke kraamzorg geregeld die werkt met massage, natuurlijke middelen en een holistische insteek. Zij werken ook allebei met consent, dus niet zomaar aanraken of de baby wegpakken, maar alles in overleg. Voor mij is het belangrijk dat ik zelf de regie heb in het proces en me van daaruit kan laten ondersteunen. Medische zorg is ook nodig en fantastisch, maar altijd vanuit ondersteuning naar de vrouw en ik heb veel verhalen gehoord van vrouwen waarbij zij opeens getoucheerd werden vanuit het niks of dat ze opeens een spuit in hun arm hadden zonder consent.

Ik ben altijd erg mijn eigen weg gegaan in het leven en ben ook idealistisch. Soms is dit lastig voor Vincent die óók voor holistische zorg is, maar ook net iets praktischer en rationeler in het leven staat dan ik. We hebben daarom wel de 11 weken echo gedaan, terwijl ik eigenlijk geen echo’s wilde. Achteraf was dit ook een bijzonder moment samen. De reden dat ik het niet wilde is dat er wordt gewerkt met geluidsgolven en experts zijn er nog niet zeker van wat dit met de baby doet (lees ook boek Vrije Geboorte). Je zag ook echt dat het baby’tje van de ene kant naar de andere kant van mijn baarmoeder vloog toen ze begon met de echo (en tegelijkertijd smolt ik wel toen ik die beentjes zag bewegen). Verder voel ik sterk dat de baby niet voor niks in een donkere baarmoeder zit. In de Westerse wereld willen we alles controleren en zichtbaar maken en ik voel sterk dat ik graag wat meer vertrouw op het lijf en wat ik voel. Naar binnen keren dus.

Kortom: ik vind het heerlijk om echt van mijn eigen kracht uit te gaan, positieve geboortefilmpjes te bekijken, holistische zorg in te schakelen en heel erg te vertrouwen in het proces. Ik zal hier de komende maanden meer over delen.

Boeken & luisteren

* Mama’en van Nina Pierson
* Vrije geboorte van Anna Myrte Korteweg
* Mijn reis naar binnen van Anna Myrte Korteweg
* Podcast van Mama’en
* Prachtige geboortevideo’s
* Volgen op Instagram: Kassandra Schreuder, Holisticdoula, Laylacremer

Ondertussen ben ik aanbeland in trimester 2, week 14 en begint mijn buikje al aardig te groeien. Zo bijzonder! Ik kijk uit naar alle ervaringen van de komende maanden.

Liefs Jolijn

2021-06-17T12:18:32+00:00Geen categorie|3 Comments

3 Comments

  1. […] Trimester 1 Trimester 2 Bijna 36 weken zwanger. Mijn verlof is ingegaan en ik ben ultiem in de cocoonmodus. De tijd vliegt voorbij en dit trimester gaat helemaal over loslaten en overgave. Ik ging uit elkaar met Vincent, omdat dit het beste was voor ons en het kindje. Ik hoorde in week 34 dat mijn bloeddruk te hoog was en schoot enorm in de stress, want HELP ik wilde geen ziekenhuisbevalling. Allemaal een uitnodiging tot de ultieme overgave en het besef dat je het leven écht niet kan controleren. Meebewegen werd mijn nieuwe intentie . […]

  2. […] LEES HIER MIJN BLOG OVER HET EERSTE TRIMESTER […]

  3. Inèz 17 juni 2021 at 15:30 - Reply

    Wat een fijn verhaal Jolijn. Mooi zoals je het voelt. Sterke, lieve vrouw

Leave A Comment

Ontvang mijn Emotional Release Oefeningen om je vrijer & meer ontspannen te voelen.