Kwetsbaarheid: mijn eerlijkste blog ooit

Vandaag geen recept, maar een thema dat op dit moment centraal in mijn leven staat: kwetsbaarheid. Kwetsbaar zijn, je échte zelf kunnen tonen en je stoerheid achterwege laten, wordt in deze maatschappij niet erg gestimuleerd. Een goede en drukke baan, er mooi uitzien, uniek zijn en thuis alles op orde hebben. Voor de buitenwereld een teken van een succesvol bestaan. Of niet…?

Ik ben gevoelig. Ik ben onzeker over de stukken die ik schrijf en de zinnen die ik uitspreek. Ik vraag me af of ik wel genoeg voor anderen doe. Ik kan soms het bos niet meer door de bomen zien door alles wat ik wil doen. Ik bloos waardoor iedereen ook nog eens ziet dat ik onzeker ben! Deze dingen zie je niet op mijn blog en Facebook. Die zijn gevuld met mooie foto’s, gelukkige en aanmoedigende teksten en yogaretreats waar ik voor kook. Absoluut geen leugen, want ik heb een fantastisch leven, geweldige vrienden en werk waar ik van hou. Maar dat ik me soms alleen voel als ik de hele dag thuis werk, me zorgen maak of ik de maand wel doorkom of me onzeker voel over wie ik ben, zie je niet.

Iedereen is mens, iedereen heeft onzekerheden en iedereen uit die weer anders.

Kwetsbaarheid heeft alles te maken met je gevoelens tonen, risico’s nemen en je onzekerheden  en angsten durven laten zien en uitspreken. En: vragen om wat je nodig hebt, want je hoeft niet alles zelf te doen, weten en kunnen. Diepe relaties met anderen worden gecreëerd door kwetsbaarheid. Je kunt wel opkijken naar vriendin X die er altijd tiptop uitziet, een topbaan heeft, een mooi huis en zich altijd goed voelt, maar een ware connectie ontstaat als je je gevoel kunt delen en je ware zelf kunt tonen. Perfectionisme is proberen kwetsbaarheid weg te duwen. Alles proberen tot in het perfecte af te ronden en er perfect uit te zien. Echter, perfect bestaat niet, waardoor we altijd teleurgesteld zullen worden.

Voorbeeld: je bent een manager en bezig met een groot project voor je werk wat een grote uitdaging is. Het loopt even niet zo lekker en loopt vast op een aantal onderdelen. Een collega loopt binnen en vraagt hoe het gaat. Je kunt nu zeggen dat je alles onder controle hebt en het uitstekend gaat. Stel je je echter kwetsbaar op, dan spreek je uit dat het even niet zo lekker loopt en kun je bijvoorbeeld om hulp vragen. Door uit te spreken wat je écht voelt en nodig hebt ontstaat er een band tussen jou en de rest van de wereld die uiteraard ook onzekere gevoelens heeft.

Kwetsbaarheid is risico nemen, leven vanuit je hart, toegeven dat je gekwetst kan worden, maar iets toch zeggen of doen. Bijvoorbeeld dat je iemand leuk vindt ondanks dat de liefde misschien niet wederzijds is. Durven om op ‘het podium’ te gaan staan en te zeggen wat je belangrijk vindt. Niet makkelijk, want wie kent het ‘ik ben niet goed genoeg’ duiveltje niet?

Ik ga door. Met schrijven, leren over het coachen van anderen, workshops geven en leren over voeding. Ik weet niet alles, maak fouten en voel me soms belachelijk als ik voor een groep praat, maar stoppen is geen optie, want dit is mijn droom.

ps. Ik twijfel nu al een halve dag of ik dit wel écht online ga zetten.

Aanbevolen kijkmateriaal:

watch?v=iCvmsMzlF7o

40 Comments

  1. Ellen K. 12 november 2013 at 10:46 - Reply

    Wat herkenbaar wat je schrijft! Je bent al zo goed op weg door dit alleen al te erkennen en herkennen bij jezelf.
    Het lijkt wel alsof je het over mij hebt in je verhaal. Ik wil me vaak groter en beter voordoen dan ik in werkelijkheid ben.. Me kwetsbaar opstellen is echt iets wat ik moet leren en tegen mezelf moet zeggen.
    Dat blozen is irritant he 🙂 Maar dat wekt ook weer veel sympathie op, omdat mensen het fijn vinden om te zien dat je je onzeker op durft te stellen.

  2. Suzanne 24 oktober 2013 at 16:58 - Reply

    Lieve, dappere Jolijn,

    alsof ik mijn eigen dagboekaantekeningen van het afgelopen jaar nog eens door lees.
    Ik ben al mijn hele leven onzeker en voel me enorm kwetsbaar. Ik heb mijn eigen veilige masker gecreëerd, dat mij jaren gediend heeft, maar NU niet meer en ik wil het ook echt niet meer. Het afleggen op zich is al een heel proces, want oh wat hoort dat masker en die overlever toch bij mij. Nu, herstellende van een zware burn-out, oefen ik in het tonen van mijn kwetsbaar zijn en mijn onzekerheid. Ik ontdek dat, nu ik ruimte geef aan mijn kwetsbaarheid en onzekerheid, ik steeds meer samenval met mijn omgeving en dat ’t gevoel van onzekerheid als het ware oplost. Verbergen kost immers zoveel meer energie!
    Jij bent mooi en ik ben dankbaar voor jou blog en jou recepten. Namaste, Suzanne

  3. Suzanne 22 oktober 2013 at 20:57 - Reply

    Hoi Jolijn,
    Wat een mooie woorden. Je mag trots zijn dat je juist ook dit hebt gepost.

    Groetjes,

    Suzanne

  4. Saskia 22 oktober 2013 at 15:21 - Reply

    Wat een mooie post!
    Heel herkanbaar ook, vooral dat blozen! Hierdoor ziet iedereen meteen als je je ergens onzeker over voelt of dat het op dat moment even niet gaat zoals jij wilt.

    Ga zo door met al je mooie verhalen en recepten 🙂

  5. ingrid 22 oktober 2013 at 12:08 - Reply

    Ik lees je blog al een tijdje en heb nooit eerder gereageerd, tot nu. Ik las je zin over connectie en en ware zelf tonen in vriendschap en heb dit direct aan een vriendin geappt met wie ik een prachtig kwetsbaar gesprek heb gehad. Mooie waardering. Dank.

  6. Guusta 21 oktober 2013 at 19:55 - Reply

    Heel mooi geschreven!

  7. Shanna 21 oktober 2013 at 17:48 - Reply

    TOP dat je dit hebt geplaatst!
    Je deed het ten eerste (hopelijk) voor jezelf.
    Toevallig is het zo dat je megaveel reacties hebt gekregen en ze bijna allemaal aangeven óók zo kwetsbaar te willen/kunnen zijn. Ook ik.

    Remember: we zijn allemaal imperfect……. óf perfect. Het is maar net hoe je er naar kijkt 😉 lol

    En nóg 1 ding wat ik heb geleerd: niemand kan je kwetsen zonder jouw toestemming. (alleen jij als mens gelooft dat je gekwetst kunt worden, maar als je je gekwetst voelt door een ander, laat dat eigenlijk alleen maar zien wat je in jezelf niet oke vindt. de ander is dus een spiegel) Dit is een heeeeele moeilijke (doordenker) maar o zo waar!

    Liefs

  8. Debora 21 oktober 2013 at 05:31 - Reply

    Ik kan me helemaal voorstellen dat je twijfelde of je dit moest posten… Maar, zoals je aan alle reacties ziet, is dat heel goed geweest! Sterker nog: het is een welkome afwisseling van alle blije, gelukkige, perfecte of negatieve (maar sterke) meningen en foto’s die je op social media tegenkomt. Het getuigt ook van durf en een zeker vertrouwen. Want is het al moeilijk om je soms kwetsbaar op te stellen tegenover 1 persoon, jij doet het via je blog tegenover een heleboel mensen tegelijk! Heel knap! En ik ben blij dat je het doet, want het maakt je menselijker. Ik persoonlijk had de neiging om erg tegen je op te kijken. Zo van: jeetje wat heeft zij het goed voor elkaar, doet wat ze leuk vind, is slim, mooi, schrijft prachtig, creatief. Kon ik maar wat meer op haar lijken… Door je kwetsbaar op te stellen weet ik dat mijn beeld een ideaalbeeld is. Ook jij hebt je problemen, twijfels en handicaps. Dat is zo gemakkelijk vergeten en jezelf spiegelen aan een ideaalbeeld is niet handig…
    Bedankt voor je eerlijke, pure blog. Het geeft mij inspiratie om me ook kwetsbaar op te stellen en sterkt me in mijn gevoel van acceptatie van de laatste tijd. Accepteren dat ik verre van perfect ben, dat ik onzeker ben, dat ik het niet zo goed voor elkaar heb als ik zou willen, dat ik een chaoot ben en fouten maak, maar dat dat bij me hoort net zoals dat ik sociaal ben en lief, een beetje gek en zachtaardig. Kortom: ik ben ook maar een mens, in een samenleving die hoge eisen stelt, waar eigenlijk niemand helemaal aan kan voldoen (volgens mij). Dank je voor je mooie verhaal! Het helpt… (En per ongeluk heb ik me nu ook kwetsbaar opgesteld 😉

  9. Mylene 20 oktober 2013 at 12:57 - Reply

    Knap dat je dit durft te schrijven. Je kwetsbaar voelen en je kwetsbaarheid tonen zijn twee aparte ‘dingen’. Voor mij is het fijn te lezen dat ik niet alleen sta in mijn kwetsbaarheid; ook al weet ik dat vele mensen dat zijn, maar het werkelijk durven tonen en uiten is een verhaal apart. Dank je wel voor dit stukje; je schrijft het op een moment in mijn leven dat ik zeer kwetsbaar ben en me hard probeer te wapenen zodat er geen misbruik van gemaakt wordt….. Heel veel liefs.

  10. Marielle | Vega in Vianen 19 oktober 2013 at 21:00 - Reply

    Ik moest meteen aan Brene Brown denken toen ik je stuk las en dat bleek goed gedacht. Ik herken heel erg wat je schrijft; toen ik haar boek I thought it was just me (but is isn’t) las had ik net zo’n gevoel. Herkenbaar, maar niet als punt van schaamte – o nee, ik heb dit ook! – maar als van opluchting – o ja, ik heb dit ook en het zo fijn om dat te kunnen delen. Ik ben daardoor veel opener geworden over mijn onzekerheden en negatieve gevoelens, wat door veel mensen weer erg gewaardeerd wordt omdat zij zich erin herkennen en ook weer over die van hen kunnen praten. (Ik heb dit stuk nu al 4 keer herschreven en ga nu gewoon op de knop drukken…)

  11. Daan Vermeer 19 oktober 2013 at 20:20 - Reply

    Heel puur! Net zoals je recepten. Ik vind het juist een kracht die kwetsbaarheid. Maakt je alleen maar een mooier en echter persoon. Keep on going!

    Groetjes Daan

  12. mirjam 19 oktober 2013 at 20:00 - Reply

    Ik vind het mooi wat je schrijft, het maakt mensen mooi als ze laten zien hoe ze zich voelen. Het geeft herkenning. Onze kwetsbaarheid laten zien is inderdaad niet iets wat we goed kunnen, vooral op het werk niet. Het voelt als falen.. Aan de andere kant wordt het ook niet altijd op prijs gesteld als we stralen en open uitspreken als we trots op onszelf zijn. Dit kan mensen jaloers maken bijvoorbeeld. We zitten dus een beetje gevangen in de gedragingen die men van ons verwacht en vinden het moeilijk hiervan af te wijken.
    Goed om te lezen dat eigenlijk iedereen er hetzelfde over denkt. Dat iedereen eigenlijk GEWOON zichzelf wil zijn en geaccepteerd wil worden. Acceptatie dat we goede en minder goede kanten hebben, dat we soms een slechte dag hebben of gewoon geen zin hebben om make up op te doen.
    Als voorbeeld had ik een tijd geleden een aantal keer een date met een leuke jongen,iedere keer was het gezellig, maar wilden we een goeie indruk maken, dus leek het een soort sollicitatiegesprek waar je jezelf als de juiste kandidaat neerzet. Het voelde alsof we steeds verder van elkaar gingen staan.. Maar een echte verbintenis voelde ik pas toen we elkaar onze zwakheden durfden te benoemen. Toen zag ik door deze knappe prins ineens een lief en gevoelig persoon en durfde ook ik me meer open te stellen.

  13. Prue 19 oktober 2013 at 19:29 - Reply

    Respect Jolijn!

    Zelf heb ik wel een beetje moeite met het halleluja-verhaal rondom kwetsbaarheid. Het thema waart inderdaad rond, dit is de vierde keer binnen twee maanden dat ik het tegenkom. Ik heb me kwetsbaar opgesteld en een trap na gekregen, me nog een tweede keer kwetsbaar opgesteld en de deur werd dichtgegooid. Kortom, persoonlijk heb ik er even geen zin in om me nog eens kwetsbaar op te stellen. Het gaat niemand iets aan wat ik voel en denk. Zo geweldig is kwetsbaar zijn helaas niet. Maar misschien ben ik de enige die hierin zo staat.

    • Marloes 20 oktober 2013 at 19:56 - Reply

      Kwetsbaar opstellen kan je ook doen zonder iets te verwachten van de andere partij. Het zegt een hoop over de ander hoe hij/zij reageert op jouw openheid.
      Ik zou zeggen…geef niet op maar bekijk het van een andere kant! 🙂

    • Shanna 21 oktober 2013 at 17:52 - Reply

      zie mijn reactie bovenin Prue! Ik kan me helemaal indenken en inleven in hoe je je moet voelen. Ik heb enorm veel moeite met dit stukje ook en ben veel gekwetst geweest of beter gezegd dus: ik heb me veel gekwetst gevoeld.
      toch weet ik diep in mn hart dat hetgeen ik heb geleerd en dus geschreven heb- waar is….:)
      succes!

  14. Yvonne 19 oktober 2013 at 18:53 - Reply

    Prachtig geschreven en inderdaad heel dapper. Ik vind dit ook n moeilijk ding, ik ben altijd open en eerlijk, vind het een mooie eigenschap. Maar loop ook vaak tegen de lamp, sommige mensen vinden het namelijk eng als mensen zich open en kwetsbaar opstellen. Dat vind ik jammer. Ik vind dit soort artikels mooi om te lezen en ik hoop dat het mensen zal inspireren meer van zichzelf te laten zien, kwetsbaar durven zijn en minder veroordelend te zijn;)

  15. Dorien 19 oktober 2013 at 17:50 - Reply

    KANJER!!

  16. Mia 19 oktober 2013 at 17:11 - Reply

    wat een eerlijke en fijne reacties allemaal op deze blog. Het is leuk dat er nog ruimte bestaat om zulke dingen te kunnen schrijven. This makes my day!

  17. Inge 19 oktober 2013 at 16:31 - Reply

    Zo is het ! alleen dan voel je ware, authentische connectie, met jezelf en de ander. en dan voelt het niet meer kwetsbaar maar als een echte kracht.
    Het is idd al een hele tijd aan’t rondgaan, het besef van de kracht van kwetsbaarheid. We zullen er eindelijk aan toe zijn.

  18. Sandra 19 oktober 2013 at 16:06 - Reply

    hoera voor de onzekere, gevoelige mensen. Die nadenken voor ze wat zeggen, niet over mensen heen walsen, die aanvoelen wat er is zonder dat er een woord gezegd wordt. Wees blij dat je zo bent!

  19. Simone 19 oktober 2013 at 16:01 - Reply

    Lieve Jolijn,

    Wat een mooie, kwetsbare (!) blog, prachtig geschreven ook.
    We hebben het hier laatst nog over gehad en ik herken je gevoelens
    helemaal. Ook ik ben vaak onzeker over mezelf en de keuzes die ik
    maak in het leven. Regelmatig heb ik het gevoel dat ik mijn plek maar
    niet kan vinden in deze ‘harde’ wereld wat een heel eenzaam gevoel kan geven.
    Toch weet ik zeker dat juist mensen die hun kwetsbare kant laten zien nodig
    zijn in deze maatschappij en uiteindelijk het meest gelukkig zijn.
    Het maakt je puur en benaderbaar, en wat is er mooier dan dat??
    Wel denk ik dat het belangrijk is om je aan te sluiten bij gelijkgestemden die
    ook hun kwetsbare kant durven te tonen. Daarom ben ik zo blij dat ik jou heb
    ontmoet! Ik zeg; kwetsbaarheid is het nieuwe stoer!
    Dikke knuffel:))

  20. Jolanda 19 oktober 2013 at 12:56 - Reply

    Kwetsbaar en mooi geschreven. Dat durft niet iedereen dus naast je kwetsbaarheid heb je ook nog een dosis moed in je zitten. Weet je we zijn allemaal mensen en we hebben allemaal sterke kanten die we het liefst alleen maar willen laten zien. Maar zo is het leven niet. Juist door je pijnpunten bloot te geven stel je een ander in staat om je nog beter te leren kennen en nog meer de dingen te waarderen die je wel goed doet.

    Geloof in jezelf en dat je mag zijn wie je bent en dat jij zelf bepaald wie, wat wanneer ziet. Degene die dichtbij je staan zien vaak meer dan dat je denkt.

    Zelf zou ik trots zijn op zo’n mooi geschreven column!!

    Liefs van iemand die toevallig jouw column nu voor het eerst leest 🙂

  21. Paula Hellmann 19 oktober 2013 at 12:37 - Reply

    Mooi Jolijn. Ook Brene Brown was eyeopening met humor!

  22. Leo 19 oktober 2013 at 12:09 - Reply

    Je hebt het mooi verwoord.
    Kwetsbaarheid is iets waar je bij veel mensen niet hoeft aan te komen zetten.
    Dat is en blijft moeilijk, maar naarmate ik ouder word merk ik dat ik steeds meer de mensen om me heen verzamel ‘die ik nodig heb’, die me begrijpen, accepteren.. En laten gaan.
    Het is altijd fijn ome lezen en je denkt ‘he, ik ben niet de enige’… Soort van ‘opluchting’ noem ik het altijd.
    Super dat je dit artikel hebt geplaatst.
    Ik ga je absoluut in de gaten houden.
    Ik woon niet meer in nederland, maar in barcelona en vind het heerlijk om zo nu en dan nederlands te lezen, horen, kijken. Ook al is er hier een overvloed aan nederlanders. Haha.

    Fijn weekend allen.

    • Leo 19 oktober 2013 at 12:11 - Reply

      Ohja, en de ted doc is super! Zij geeft meer goede talks.

      • Mia 19 oktober 2013 at 16:58 - Reply

        hola Leo, también vivo en España…. net als jij volg ik Jolijn vanuit mijn nieuwe thuis, ik ben dan wel geen Nederlandse maar een Belgische. Mocht je ooit in Andalucia even op adem willen komen, ik verhuur hier grotwoningen in het prachtigste deel van de Altiplano. Foto’s en meer kan je zien op mijn FB-pagina: Cueva Don Pablo. Ik probeer hier in de natuur met de natuur te leven en daar horen ook alle lekkere recepten van Jolijn bij 🙂

  23. Sabrina 19 oktober 2013 at 11:41 - Reply

    Dank je wel voor het delen.
    Het lijkt wel rond te gaan op dit moment. Mensen die hun kwetsbaarheid durven te laten zien. Prachtig. Ik hoop dat er nog velen volgen.
    En dat jij lekker door mag gaan waar je mee bezig bent.

    Sabrina

  24. Anita 19 oktober 2013 at 11:27 - Reply

    Beste Jolijn,
    Ik denk dat dit voor iedereen wel herkenbaar is… De mens is vaker onzeker over zichzelf dan een ander zou denken. Maar inderdaad: leef vanuit je hart en doe waar jij je goed bij voelt! Wat een ander er van denkt of vindt moet je eigenlijk koud laten. Ik ben nu bijna 50 en het lukt mij gelukkig steeds beter om het niet zo belangrijk te vinden wat een ander van mij vindt (kun je nagaan….). Ik vind jou in elk geval erg inspirerend (en volgens mij velen met mij)! Ik heb dan ook op je blog gestemd als beste vegan blog, ik hoop dat dat genoeg zegt. Dank je wel en ga vooral door met je hart te volgen!

  25. Angelique de Vries 19 oktober 2013 at 11:12 - Reply

    Dapper! Dat is het eerste dat bij mij naar boven komt als ik je blog lees. En verder heel veel herkenning. Ik heb vandaag een tranendag, een ik ben niet goed genoeg dag, zo’n dag wwarop ik denk “waar ben ik nu eigenlijk mee bezig”. Gelukkig weet ik ondertussen uit ervaring dat er weer andere dagen gaan komen, dagen waarop ik het leven ten volle leef, in vertrouwen en verbonden. Bedankt voor deze mooi blog! En voor wat het teweeg brengt in mij.

  26. eugenie 19 oktober 2013 at 11:02 - Reply

    Inderdaad heel herkenbaar wat je beschrijft. En ook een mooi moment in het jaar dat dit weer even ter spraken komt: de periode van het loslaten is aangebroken. In dit geval wellicht het loslaten van niet overal grip op kunnen hebben. Geen grip op wat een ander van je vindt bijvoorbeeld. En juist in deze periodes waarin we kwetsbaarder zijn staan we open om te leren. Er achter komen dat je gewoon oke bent zoals je bent zolang je alles echt met overgaven en met je volle hart doet en zolang je niemand of niets moedwillig kwetst. Ik las deze maand het boek van Paulo Coelho “de Aleph” en vond daar wat mooie uitspraken. Wellicht dat iemand er wat aan heeft; “wie een regenboog wilt zien moet leren van de regen te houden”, “Als je naar iets op zoek bent is dat iets ook op zoek naar jou”, “Naar vrede zoeken is een manier van bidden die leidt tot licht en warmte. Vergeet jezelf een beetje, weet dat in het licht de wijsheid besloten ligt en in de warmte het mededogen. Probeer tijdens je verblijf op deze planeet de ware gedaante van hemel en aarde te zien. Dat kan als je je niet laat verlammen door angst en je voor jezelf het besluit neemt te doen en te laten wat je gedachten je ingeven”.
    Sluit dit een beetje aan op jouw verhaal? Heel veel plezier nog met alles wat je doet en onderneemt. Jouw site blijft inspirerend! Dank weer, hartelijke groeten, Eugenie D.

  27. Evelien 19 oktober 2013 at 11:00 - Reply

    Prachtige blog. Dankjewel voor het delen!

  28. Margreet 19 oktober 2013 at 10:58 - Reply

    Mijn kwetsbaarheid laten zien, allereerst al aan mezelf en vervolgens aan de ander….. het moeilijkste wat er is. Want bij wie durf je dat aan. En wat is het gevolg. Ik vind het stoer dat je dit hebt geschreven. Want het maakt je zo “echt” en door “echte”mensen wordt de wereld een betere wereld. Geloof ik…

  29. Nico 19 oktober 2013 at 10:44 - Reply

    Wat goed dat je dit geschreven hebt! Ik denk dat heel veel mensen herkennen wat je schrijft en zich daardoor gesterkt voelen en zich daardoor met je verbonden voelen.

    Vorige week werd ik tijdens een workshop gewezen op de video waar je naar verwijst maar ik was het eigenlijk alweer een beetje vergeten. Ik heb hem nu meteen bekeken en hij is de moeite waard en belangrijk (en leuk). Dus bedankt voor de reminder! (kan geen toeval zijn 🙂 ) .

  30. inez arbeek 19 oktober 2013 at 10:44 - Reply

    Niemand is perfect – juist daarin zit het menselijke; het is de kwetsbaarheid die jou mooi maakt mijn kind. Ik ben trots op je.

  31. Suzanne 19 oktober 2013 at 10:43 - Reply

    Dank je wel!

  32. Antoinet 19 oktober 2013 at 10:22 - Reply

    Heel mooi, bedankt dat je het toch gedeeld hebt! Ik hou er echt van als mensen zich kwetsbaar opstellen, dat geeft mij het gevoel het ook te mogen.. Gelukkig voor jou heb je veel ‘luisteraars’. Geloof in jezelf!!
    Fijn weekend:)

  33. Marcha 19 oktober 2013 at 10:15 - Reply

    En zo is het! Knap en moedig van je en erg fijn om een soort van connectie via een blog te mogen ervaren! Dank je wel!

  34. Marjan 19 oktober 2013 at 10:10 - Reply

    Moedig en verbindend. Herkenbaar en dapper. Inspirerend en knap.mooi gedaan.

  35. Liza 19 oktober 2013 at 10:10 - Reply

    Lieve Jolijn,

    Wat fijn dat je deze blog hebt geplaatst. Toen ik je ontmoette bij Beter&Leuk wist ik al dat je een oprecht persoon was, maar ik herkende ook veel van mezelf in jou. Ik ben ook onzeker en heb veel dingen meegemaakt en het is fijn om te zien dat iemand die dezelfde gevoelens heeft, dan al zoveel weet te bereiken. Ik ben blij dat je deze blog geplaatst hebt en ik denk velen met mij 🙂 Ben trots op je!

    Veel liefs van je vaste veganbruch klantje

Leave A Comment

Dans jezelf vrij ♡ Ontvang mijn DANCE IT OUT Spotify Lijst direct in je email.