Iets voor een ander doen

Een late post, maar moest nog even iets kwijt!

Een aantal weken geleden gaf ik mezelf op als vrijwilliger bij Stichting ABC. Deze stichting ondersteunt buitenlandse vrouwen die naar Nederland zijn gekomen, maar door omstandigheden de taal niet hebben leren spreken. Als vrijwilliger kom je thuis bij deze vrouwen om de Nederlandse taal stap voor stap te leren en de vrouw sociaal te ondersteunen. Het leek me erg leuk en dankbaar werk dus ik besloot de introductiecursus te gaan volgen.

Vorige week was mijn eerste les waarin ons geleerd werd welke lesmethoden er zijn en hoe we kunnen omgaan met cultuurverschillen. Na die avond leek het me nog steeds erg leuk vrijwilliger te worden, maar de afgelopen dagen begon ik ineens over de tijd te twijfelen. Ik werk gewoon full-time en heb daarnaast mijn sociale contacten, sport, blog etc. Bovendien ga ik straks naar Thailand en geef ik een feest voor mijn verjaardag waar de nodige voorbereidingen bij komen kijken… Hoe ga ik dat vrijwilligerswerk er nou ook nog tussenproppen?

Het hield me de laatste dagen zoveel bezig (twijfelaar die ik ben) dat ik er hoofdpijn van kreeg. Wat moest ik nou doen? Of voor mezelf kiezen en het wat rustiger aan doen of iemand anders helpen die het echt nodig heeft?

Vanavond zouden we weer cursus hebben van 19 tot 22 en toen ik om 18 uur klaar was met werken wist ik nog steeds niet wat ik moest doen. Ik ben maar iets vroeger naar onze lesgeefster toegestapt en sprak mijn twijfel uit over de tijd die het kost. Zij zei ook dat het inderdaad zwaar is, maar dat je er ook veel voor terugkrijgt.

Vervolgens ben ik nog even naar buiten gegaan en heb ik op een bankje na zitten denken. Uiteindelijk besloot in ieder geval de cursus nog af te maken en daarna zou ik wel weer verder zien.

Ik kan zeggen dat ik heel blij ben dat ik toch weer naar binnen ben gestapt. Het was een erg lange en vermoeiende avond, maar ik heb veel geleerd en ik kan andere vrouwen die in een isolement zitten straks ook veel leren waardoor ze een veel prettiger leven krijgen.

Al die dingen waarover ik twijfelde om geen vrijwilliger te worden, waren dingen voor mezelf. Dat klopte niet helemaal met mijn gevoel. Na vanavond realiseerde ik me dat door wel les te gaan geven, ik ook weer heel veel ontvang. En dat ik met de beslissing om toch door te gaan, ik ook voor mezelf heb gekozen. Want sport, uitgaan en bloggen zijn heel erg leuk en goed, maar wat is er nu eigenlijk mooier dan iemand helpen die het echt nodig heeft? De komende maanden zijn een aantal uurtjes in ‘mijn drukke schema’ geblokt voor mijn lesneemster.

Wordt vervolgd.

“Een van de mooiste compensaties in het leven is dat geen enkel mens een ander kan helpen zonder zichzelf te helpen”

Ralph Waldo Emerson

-x- Jolijn
2014-05-08T14:18:21+00:00Coaching, Herfst|3 Comments

3 Comments

  1. inez arbeek 30 september 2011 at 16:25 - Reply

    Hartstikke goed Jo. Wat ben je toch een druk baasje. Snel wat afspreken? Liefs Mama

  2. linda 30 september 2011 at 09:56 - Reply

    wat geweldig dat je toch door zet,nadat je alles goed overdacht hebt.
    geeft me wel te denken dat ik zelf ook wel eens weer wat meer mag doen voor een ander.gebeurd te weinig,met het zelfde excuus eigenlijk 🙁

  3. Jorieke 30 september 2011 at 06:38 - Reply

    Lijn, je bent een voorbeeld! Ben trots op jou! Straks in Thailand maximaal genieten! Hihi, twijfelkontje 😉 … heerlijk! XXX

Leave A Comment

Dans jezelf vrij ♡ Ontvang mijn DANCE IT OUT Spotify Lijst direct in je email.